گزارش دومین نشست هم‌اندیشی اقتصاد دانش‌بنیان اقتصاد هوشمند و الزامات تحقق آن

۱۷ شهریور ۱۳۹۹ ۱۲:۴۲
در شروع نشست مورخ 17/06/99  جناب آقای دکتر شرکاء خبر از افتتاح فیبر نوری و کلید خوردن شهر هوشمند در جزیره کیش دادند و فرمودند فرصت خوبی برای پیاده‌سازی و پایلوت قرار دادن شهر کیش جهت انجامLearning by doing  است
در ادامه جناب آقای دکتر جهانگرد (عضو هیئت‌علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی) اشاره نمودند که اقتصاد دیجیتالی در کشور ایجادشده ولی هوشمند نیست و هوشمندی به مفهوم این است که در تمامی مراکز و نهادها تنها با واردکردن کد ملی تمام سیستم‌ها به هم متصل و زیر نظر حکمرانی کشور باشد. می‌بایست ریشه لغات و مفاهیم به درستی استخراج گردد و با در نظر گرفتن جمعیت جوان بالای کشور الزامات اقتصاد دیجیتال باید پیاده‌سازی شود و سطح سواد دیجیتالی باید افزایش یابد.
جناب آقای دکتر نوری (مشاور و مدرس اقتصادی دانشگاه تهران) تأکید نمودند که جهت تعمیق مفاهیم و واژگان این حوزه، مرز بین واژگان را باید سنجید زیرا نهادهای مختلف از عناوین متفاوتی استفاده می‌کنند و به‌طورکلی آنچه بیشتر در فضای بین‌المللی استفاده می‌شود واژه اقتصاد دیجیتال است و اقتصاد هوشمند یک مرحله بعد از دیجیتالی شدن است و واژه اقتصاد هوشمند از شهر هوشمند استخراج‌شده و درون اقتصاد دیجیتالی قرار می‌گیرد. سرمنشأ تمامی این مباحث را می‌توان از بحث اقتصاد دانش‌بنیان دید و اقتصاد هوشمند اتفاق نخواهد افتاد مگر سیستم تحول دیجیتال در دولت و فرآیندها صورت پذیرد. در کل اصل موضوع و چهارچوب بین‌المللی آن اقتصاد دانش‌بنیان است. با ایجاد سند باکس و سیستم رگولاتوری داینامیک می‌شود با کمترین آسیب‌ها در مسیر اقتصاد دیجیتال حرکت کرد و وظیفه سیاست‌گذار برنامه‌ریزی به نحوی است که کسب‌وکارها بتوانند در این مسیر حرکت کنند. اگر سیاست‌گذار بخواهد تصمیم‌گیری کند نیازمند ابعاد دقیق اقتصاد دیجیتال است. حکمرانی جدید برمبنای اقتصاد داده محور است لذا باید دولت به سمت دیجیتالی کردن جهت حکمرانی خوب حرکت کند. 
دکتر بالونژاد ضمن اشاره به این نکته که اقتصاد هوشمند یک مفهوم چندبعدی نسبت به اقتصاد دیجیتال است زیرا شروع آن از مفاهیم ساده‌تر بود و در ابتدا رشد هوشمند مطرح‌شده و تعریف آن رشدی است که بر مبنای نوآوری اتفاق بیفتد، عنوان نمودن: مفهوم اقتصاد هوشمند هنوز به بلوغ نرسیده و اضافه شدن ابعاد اجتماعی و پارامتر سلامتی افراد و بحث‌هایی چون تطبیق قوانین اجتماعی و نگاهی دوباره به سرمایه‌های اجتماعی در این حوزه تا کامل‌تر شدن مفهوم آن به‌نحوی ‌که بعضی از کشورها گامی فراتر گذاشته و اقتصاد هوشمند را تا اهداف توسعه پایدار نیز پیش بردن،  اما همان‌طور که میدانیم هنوز اتفاق‌نظری بر آن وجود ندارد و شاخص‌های اندازه‌گیری آن برای کشورهای مختلف متفاوت بوده است.
در ادامه ضمن تأکید دکتر شرکاء بر فرهنگ‌سازی و رسیدن به اجماع نظر بر اساس منطق و علم بر روی واژگان جدید مطرح نمودند که پایه همه مباحث به اقتصاد دانش‌بنیان برمی‌گردد زیرا منابع فیزیکی به‌تنهایی برای رشد و توسعه کشور کفایت نمی‌کند و باید از دانش بشری بهره برد و اقتصاد دیجیتال یک اقتصاد ابزاری است که از ابزار دیجیتال روی این پلتفرم‌ها و ساختارها استفاده‌شده است و در حقیقت تسهیلگر شده و جهت بالا بردن کارآمدی سیستم می‌بایست در روابط اجتماعی، اقتصادی و... از این ابزارهای جدید بهره برد. پژوهشکده امور اقتصادی می‌تواند ارتباط بین این مفاهیم را با منطق علمی و مورد اجماع کشورهای مختلف را به تفکیک بررسی کند و افرادی که تمایل به انجام پژوهش و مطالعات  جهت آگاه‌سازی مسئولین ،قانون‌گذار و ... دارند پیشنهادات و مطالعات خود را مطرح کنند و همکاری نمایند.
اما در بحث اولویت دادن و ضرورت پیاده‌سازی نقطه شروع کجاست؟ با در نظر گرفتن این نکته گرچه درزمینهٔ اقتصاد صنعتی از تکنولوژی‌های روز دنیا سالها فاصله داریم ولی درزمینهٔ دیجیتالی شدن خیلی فاصله‌ای نداریم، نیازها و اولویت در چه اموری است؟ بایستی با تغییر پارادایم‌ها شروع کرد. پارادایم‌ها را شناسایی و شیفت داد؛ هنوز نگرش‌های قدیمی و فئودالی حاکم است که باید تغییر کند جهت سازگاری با دنیای مدرن تحولات باید صورت بگیرد و نگاه ما به آینده باشد که اجتناب‌ناپذیر و به سمت داده‌های بزرگ، حکمرانی خوب و شفافیت حرکت می‌کند و قدم‌های بسیار باید برداشته شود و با ایجاد زیرساخت‌ها و مشخص شدن اولویت‌ها و آگاه شدن دولتی‌ها و اینکه دیگر نگرش‌های قبلی دیگر پاسخگو نخواهند بود طرح‌ها و پژوهش‌ها به پژوهشکده پیشنهاد داده شود و امیدواریم که نتیجتاً بتوان قدم‌های مؤثری را در جهت هوشمند سازی پیشبرد.
در ادامه بحث دکتر یارمحمدی(عضو هیئت‌علمی پژوهشکده امور اقتصادی) در تکمیل مبحث بیان نمودن: هوشمند شدن باید در قالب بخش‌های مختلف اتفاق بیفتد و اگر قرار است هدفی داشته باشیم؛ کاری که ترکیب تکنولوژی‌های مختلف می‌تواند انجام بدهد: افزایش بهره‌وری است، در این راستا سه دسته زیرساخت را می‌توان دسته‌بندی کرد:
 1- زیرساخت‌های فنی است که بر اساس مطالعه بانک جهانی شاخصی به اسم سازگاری دیجیتال را بررسی می‌کند که در سه بخش مردم، بنگاه‌ها، دولت تعریف و تشریح می¬شود.
 2-  زیرساخت‌های هوشمندی است که پروژه نئوم را در سه زیر قسمت خلاصه می‌کند و موارد دیگری که می¬تواند وجود داشته باشد و در این زیرشاخه‌ها می‌نشیند:
الف) هویت دیجیتال 
ب) دارایی¬های دیجیتال (توکنایز کردن)
ج) قراردادهای هوشمند
3- زیرساخت‌های مقرراتی و قانونی اینکه بدانیم با جریان آزاد اطلاعات چه کنیم و مقررات برای آن‌ها مشخص است و امکان تولید و انتشار داده‌ها در اجزای مختلف را فراهم کنیم.
با فراهم کردن این سه زیرساخت می‌توان کمکی کرد که اقتصاد هوشمند توسط جامعه و بخش خصوصی و دولت توسعه پیدا کند.
 

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید